മൂന്നാറിലെ ടോപ്പ് സ്റ്റേഷൻ മേഖലയിൽ സഞ്ചാരികൾക്ക് നേരെ വർധിക്കുന്ന അക്രമങ്ങളും ചൂഷണങ്ങളും സംബന്ധിച്ച് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ വ്യാപകമായ പരാതികൾ ഉയരുന്നു. വഴിവാണിഭക്കാരുടെയും ഗൈഡുകളുടെയും വേഷത്തിലെത്തുന്ന സംഘങ്ങൾ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും കെഎസ്ആർടിസി ജീവനക്കാരെ ക്രൂരമായി മർദിക്കുകയും ചെയ്ത സംഭവങ്ങൾ ഞെട്ടിക്കുന്നതാണ്. പ്രതികരിച്ചാൽ തങ്ങൾക്കും മർദനമേൽക്കുമെന്ന ഭയത്താൽ പല സഞ്ചാരികളും മൗനം പാലിക്കുന്നു.

ഈ പ്രശ്നത്തിന്റെ കാതൽ ടോപ്പ് സ്റ്റേഷന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സങ്കീർണതയാണ്. പ്രവേശന കവാടം കേരളത്തിലാണെങ്കിലും കിഴക്കൻ ചരിവുകളും വ്യൂ പോയിന്റും തമിഴ്നാട്ടിലെ തേനി ജില്ലയുടെ പരിധിയിലാണ്. കുറങ്ങിനി പോലീസ് സ്റ്റേഷന്റെ അധികാര പരിധിയിലുള്ള ഈ പ്രദേശത്ത് കുറ്റവാളികൾ അതിർത്തി കടന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു. കേരള പോലീസിന് തമിഴ്നാട്ടിൽ നടപടിയെടുക്കാൻ നിയമപരിമിതിയും തമിഴ്നാട് പോലീസിന് എത്താൻ കാലതാമ�വും നേരിടുന്നു.

മൂന്നാറിലെ തമിഴ് സാന്നിധ്യം സമീപകാല അധിനിവേശമല്ല, മറിച്ച് 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ കൊണ്ടുവന്ന തോട്ടം തൊഴിലാളികളുടെ പാരമ്പര്യമാണ്. ഇവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഭൂരഹിതരും എസ്റ്റേറ്റ് ലയങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നവരുമാണ്. വിരമിക്കുമ്പോൾ കിടപ്പാടം നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഇവർ വാർദ്ധക്യത്തിൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ അതിർത്തി ഗ്രാമങ്ങളിൽ അഭയം തേടുന്നു. ഇത് ഗൂഢാലോചനയല്ല, അതിജീവനത്തിനായുള്ള നെട്ടോട്ടമാണ്.

മൂന്നാർ ബഹിഷ്കരണം ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത് അപകടകരമാണ്. കുറ്റവാളികൾ ന്യൂനപക്ഷമാണ്; ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശവാസികളും ടൂറിസത്തെ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരാണ്. ബഹിഷ്കരണം അവരെ ബാധിക്കും. പരിഹാരമാർഗമായി കേരള-തമിഴ്നാട് പോലീസിന്റെ സംയുക്ത പെട്രോളിങ്, ടൂറിസ്റ്റ് പോലീസ് എയ്ഡ് പോസ്റ്റുകൾ, പ്രത്യേക ടാസ്ക് ഫോഴ്സ് എന്നിവ നിർദേശിക്കപ്പെടുന്നു. മൂന്നാർ എല്ലാവരുടേതുമാണ്; സഞ്ചാരികൾക്ക് ഭയമില്ലാതെ വരാനും തൊഴിലാളികൾക്ക് അഭിമാനത്തോടെ ജീവിക്കാനുമുള്ള അന്തരീക്ഷം ഉറപ്പാക്കണം.