മഹാദേവന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പുഷ്പങ്ങളിൽ ഒന്നായ എരിക്കിൻ പൂവിന് പിന്നിൽ വലിയൊരു ആത്മീയ രഹസ്യവും ഐതീഹ്യവുമുണ്ട്. ദേവാസുരന്മാർ ചേർന്ന് നടത്തിയ പാലാഴിമഥനത്തിനിടെ ഉയർന്നുവന്ന കാളകൂടവിഷം ലോകരക്ഷയ്ക്കായി ശ്രീപരമേശ്വരൻ പാനം ചെയ്തപ്പോൾ, അതിൽ നിന്നും ഭൂമിയിലേക്ക് വീണ വിഷത്തുള്ളികൾ സ്വീകരിച്ചാണ് എരിക്ക് ചെടി ഉണ്ടായതെന്നാണ് പുരാണവിശ്വാസം. സംഹാരവും സംരക്ഷണവും ഒരുമിച്ച് നിൽക്കുന്ന ശിവതത്വത്തിന്റെ പ്രതീകമായാണ് ഭക്തർ ഈ ചെടിയെ കാണുന്നത്.
വിഷാംശമുള്ളതാണെങ്കിലും ആയുർവേദത്തിലും സിദ്ധവൈദ്യത്തിലും വലിയ ഔഷധഗുണമുള്ള സസ്യമാണ് എരിക്ക്. ശിവരാത്രി, പ്രദോഷം, തിരുവാതിര തുടങ്ങിയ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ എരിക്കിൻ പൂവുകൊണ്ട് അർച്ചന നടത്തുന്നത് കുടുംബത്തിൽ ഐശ്വര്യവും ഉദ്ധിഷ്ടകാര്യസിദ്ധിയും നൽകുമെന്നാണ് വിശ്വാസം. കൂടാതെ, വെളുത്ത എരിക്കിന്റെ വേരിൽ കെട്ടിയ കറുകമാല ഗണപതി ഭഗവാന് സമർപ്പിക്കുന്നത് തടസ്സങ്ങൾ മാറാൻ സഹായിക്കുമെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
വാസ്തുശാസ്ത്രപ്രകാരം വെളുത്ത എരിക്ക് (ശ്വേതാർക്ക) വീട്ടിൽ വളർത്തുന്നത് നെഗറ്റീവ് ഊർജ്ജം അകറ്റി സമാധാനം കൊണ്ടുവരുമെങ്കിലും ചില കാര്യങ്ങൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. വീടിന്റെ പ്രധാന വാതിലിന് നേരെയോ മുറ്റത്തിന്റെ നടുവിലോ ഇത് നടരുത്; പകരം വടക്ക്, കിഴക്ക്, അല്ലെങ്കിൽ വടക്കുകിഴക്ക് ഭാഗങ്ങളിൽ അതിരിനോട് ചേർന്ന് നടുന്നതാണ് ഉചിതം. എരിക്കിന്റെ പാൽ കണ്ണിൽ വീഴുന്നത് അപകടകരമായതിനാൽ കുട്ടികളിൽ നിന്നും വളർത്തുമൃഗങ്ങളിൽ നിന്നും ഇത് സുരക്ഷിതമായ അകലത്തിൽ വേണം നട്ടുപിടിപ്പിക്കാൻ.